Zes solovoorstellingen maakte ze al, vol puntige en zelfgeschreven cabaretliedjes waarbij ze zichzelf begeleidde op diverse gitaren. Actueel, geestig en soms venijnig. Haar anti-ode aan schrijfster Heleen van Royen leverde haar de Annie M.G. Schmidtprijs op.
Na vier jaar afwezigheid laat Dorine in haar nieuwe muziektheatervoorstelling de actualiteit even los. De liedjes gaan over meer universele thema’s als liefde, verlies, verandering en ouder worden. Herkenbaar en ontroerend, maar ook grappig en relativerend.